Snemma árs 2006 tók ég eina bestu ákvörðun lífs míns. Ég ákvað að læra á mótorhjól. Þetta er sú ákvörðun, ásamt því að flytja til Reykjavíkur og fara í skóla, sem hefur breytt mínu lífið hvað mest. Áður en ég tók þessa ákvörðun að læra á mótorhjól voru hjólin fyrst og fremst eitthvað spennandi og flott sem að maður sá annað slagið. En eftir að ég tók prófið og keypti mér hjól hefur þetta breyst í því að vera stór og mótandi þáttur í lífi mínu. Sumarið er nú orðið meira og minna skipulagt í kringum hjólamennskuna.

Þegar ég var loksins búinn að taka prófið fór ég að velta hlutunum aðeins fyrir mér. Ég vissi um Sniglana og kannaðist aðeins við sögu þeirra. Ég fór að skoða vefsíðu Sniglanna og sá að þar var á ferðinni batterí sem að lét sig hagsmuni hjólafólks varða. Þar sem að maður var nú búinn að heyra það að margir litu nánast á hjólafólk sem annars flokks aðila í umferðinni, tryggingarfélögin væru óbilgjörn (sem maður fann fyrir sjálfur þegar hjólið var tryggt) og þar fram eftir götunum vildi ég leggja mitt af mörkum við að bæta úr þessu. Það minnsta sem ég gæti væri að ganga í Bifhjólasamtök Lýðveldisins, Snigla, enda væru það í raun einu hagsmunasamtök hjólafólks.

Eftir að hafa tekið þessa ákvörðin, að ganga í Sniglana, og stoltur farinn að styðja við bakið á hagsmunabaráttu hjólafólks, fór ég að kíkja á félagsfundi. Ég fór að kynnast betur starfi Sniglanna og hvað þeir hafa verið að gera fyrir hagsmuni hjólafólks. Ég hef líka kynnst mistökum sem Sniglar hafa gert í baráttunni eins og t.d. hlífðarfatafrumvarpið ógurlega, sem aldrei hefði átt að ná alla leið. Sem betur fer lítur út fyrir að það hafi tekist að leiðrétta þau mistök en kostaði það samt þrotlausa vinnu umferðarnefndar Snigla.

Í tengslum við vinnuna við að leiðrétta hlífðarfatafrumvarpið fór ég að kynna mér hvernig staðið væri að þessum málum í löndunum í kringum okkur. Þar var alltaf það sama upp á teningnum. Hagsmunasamtök nágrannalanda okkar eru í FEMA. Ég fór því að kynna mér FEMA af einhverri alvöru, hvað þau standa fyrir og hvað þau hafa gert. Eftir því sem ég kynnti mér FEMA betur hugsaði ég alltaf meir og meir með mér, hvers vegna í ósköpunum erum við ekki meðlimir? Við tilheyrum Evrópu og erum í EES þannig að lög og reglugerðir EU rata alltaf á endanum hingað. Með því að vera í FEMA værum við komin með möguleikann á því að hafa áhrif á þessi lög strax í  upphafi. Við værum líka komin með sterkan þrýstihóp á bakvið okkur í baráttunni við yfirvöld hér heima.

En svo ég svari nú spurningunni minni þá gekk ég í Sniglana fyrst og fremst af því að ég vildi leggja mitt af mörkum í baráttunni fyrir hagsmunum hjólafólks. Ég tel að Sniglarnir, sem samkvæmt ákvæðum í lögum samtakanna, eru hagsmunasamtök, eigi að stíga skrefið til fulls og skilgreina sig endanlega sem hagsmunasamtök en ekki klúbbur. Sem hagsmunasamtök er ég líka á þeirri skoðun að Sniglarnir eigi að starfa með öðrum hagsmunasamtökum í evrópu og besta leiðin til þess er að ganga í FEMA. Þannig væru Sniglar orðnir mun betur í stakk búnir til að berjast fyrir málefninu og með aðgengi að gögnum FEMA þyrftu þeir ekki alltaf að finna upp hjólið upp á nýtt.

Gunnar Gunnarsson
#1837

Pistill þessi er líka inn á sniglar.is