Fyrir rúmum fjórum árum lét ég loksins þann draum rætast að fá mér alvöru myndavél. Fyrir valinu varð notuð Canon EOS 620 filmuvél og fékk ég með henni tvær linsur. Þessi kaup urðu upphafið af ferðalagi sem sér ekki fyrir endann á. Það liðu ekki nema 6 mánuðir þangað til ég var kominn með digital vél, EOS 350D og farinn að taka myndir af miklum móð. Ég sótti námskeið í ljósmyndun, keypti bækur um ljósmyndun og kynnti mér vinnslu ljósmynda. Ég var líka á tímabili kominn með búnað til að framkalla filmurnar úr gömlu vélinni en gaf það upp á bátinn á endanum vegna aðstöðuleysis.

Núna í haust ákvað ég svo að stíga skrefið til fulls og skráði mig í grunnnám upplýsinga- og fjölmiðlabrautar Tækniskólans með það fyrir augum að klára svo í kjölfarið ljósmyndabrautina hjá þeim. Reyndar hef ég hug á því líka að taka grafíska miðlun en það er önnur saga. Ég er s.s. að dunda mér við þetta núna í fjarnámi og ætla að reyna að klára allt grunnnámið þannig og stytta þannig eins og ég get tímann sem að ég þarf að vera í skólanum sjálfum.

En þar sem að ég er nú farinn að feta þessa braut, í áttina að því að geta kallað mig ljósmyndara án forskeytisins áhuga, ætla ég að fara að ota mínum tota. Ég hef að vísu í langan tíma verið með myndagallerí á síðunni minni og svo valdar myndir á flickr en í gær kláraði ég að setja upp ljósmyndablogg þar sem ég mun hægt og rólega setja inn þær myndir eftir mig sem ég tel vera einna besta. Ég er svo að þróa það með mér hvaða upplýsingar ég set inn með hverri mynd og hversu miklar. Eins og er set ég bara smá lýsingu á myndinni og stað og stund þegar hún er tekin en hugsanlega mun ég bæta við upplýsingum um helstu stillingar vélarinnar þegar ég tók myndina.

Vonandi eiga sem flestir eftir að njóta myndanna og ef einhver hefur áhuga á því að eignast útprentanir af þeim er ég alltaf tilbúinn til samninga.

Eitthvað varð dogmað hjá mér heldur styttra en ég hafði hugsað mér en það orsakast fyrst og fremst útaf önnum. Ég ætla því frekar að láta þessar 25 myndir duga heldur en að fara að bæta við 3 myndum núna.

En það er eitt og annað sem að ég hef lært af þessu ævintýri mínu. Eitt af því sem að ég lærði er að það er fjandanum erfiðara að ná myndinni “réttri” í fyrstu tilraun, sérstaklega þegar að maður hefur lítinn tíma. Eftir þetta kann maður meir að meta myndir eftir snillinga eins og Ansel Adams sem að lagði gríðarlega vinnu í allan undirbúning fyrir sínar tökur. Ef maður ætlar að ná virkilega góðum tökum á ljósmyndun þá þarf maður að leggja mikla vinnu í það og það sem meira er þá þarf að vera hugsun á bakvið myndirnar, líka þegar um er að ræða landslagsmyndir og “snapshot” í bænum (með snapshot á ég EKKI við þessar týpísku point&shoot myndir sem að Average Joe er að taka heldur mannlífsmyndir þar sem að tími fyrir undirbúning getur verið lítill).

Annað sem að ég lærði af þessu er að ég er ekki týpan sem að get sett mér það markmið að taka x margar myndir á dag. Ég gæti t.d. ekki farið í PAD (mynd á dag) í heilt ár eins og svo margir hafa gert. Ég þarf að gefa mér það frelsi að taka mynd þegar og þar sem að mig langar. Þannig hef ég t.d. varla snert vélina frá því að ég tók síðustu myndina í Dogma seríunni. En svo væri ég vís til að rjúka með hana út einhvern daginn og smella af 100+ myndum. Ég þarf einfaldlega að finna þörfina fyrir því að taka myndir og þar sem að þetta er fyrst og fremst áhugamál hjá mér þá ætla ég ekki að gera ljósmyndun að einhverri kvöð hjá mér.

Þetta  þýðir hins vegar ekki það að ég sé algjörlega hættur að setja mér fyrir einhver verkefni. Þvert á móti er ég mjög hrifinn af því að menn setji sér fyrir smá verkefni. Hins vegar verð ég ekki með jafn stífar reglur á skilum og í Dogma verkefninu. Ég er meira að segja kominn með næsta verkefni í kollinn. Spurningin er bara hvenær ég byrja á því.

Meira var það ekki í bili.

sofézi

Það er alveg skelfilegt þegar að maður fyllist af svona leti eins og hefur verið að hrjá mig síðustu daga. Maður nennir nánast engu utan þess að mæta í vinnu og sofa. Reyndar prófaði ég að fara í badmington í gær með nokkrum vinnufélögum mínum og skemmti mér stórvel í því. Það vel að líklega kem ég til með að halda því áfram.

Mynd kvöldsins er nauðaómerkileg og stafar það aðallegast af þessari leti minni. En ég er þó alla vega að skrifa textann með hann strax í stað þess að geyma það eins og síðust skipti. En þó að myndin sé í raun ómerkileg þá segir hún svolítið um mig. Jú, ég er nörd. Þetta eru allt bækur í einkasafninu mínu og ég hef keypt af fúsum og frjálsum vilja. En ég er náttúrulega að vinna við tölvur og tölvuþjónustu þannig að þetta er kannski ekkert óeðlilegt.

Nú fer að styttast í þessu verkefni mínu, ekki nema þrjár myndir eftir. Útkoman úr því hefur ekki alveg verið eins og ég vonaðist eftir en þó má segja að miðað við hversu stífar reglurnar eru í þessu hjá mér þá sé útkoman viðunandi. Nú þarf ég bara að fara að huga að næsta verkefni. Ég er svo sem kominn með nokkuð góða hugmynd um það hvað það verður en ekkert verður gefið upp um það fyrr en að því kemur.

head aega

Þetta er nauðaómerkileg mynd þannig að ég nenni eiginlega ekki að skrifa neitt um hana.

Vonandi læt ég eitthvað meira út úr mér um næstu mynd.

øis revido

Ég ætlaði að vera löngu búinn að skrifa eitthvað við þessa mynd. En ég hef bara verið eitthvað svo uppfullur af leti síðustu daga að þetta er ekki að skila sér inn fyrr en núna, sólarhring seinna en meiningin var. Ætli Kárahnjúkar hafi farið svona í mig.

Myndin frá því í gær var tekin á leiðinni heim úr vinnunni. Það er búin að vera svoddan blíða síðustu daga að ég ákvað í gær að labba heim. Ég fór aðeins aðra leið en vanalega, þ.e. ég labbaði Laugardalinn frekar en í gegnum Síðumúlann eins og vanalega, og gerði ég það alfarið til að athuga hvort að ég fyndi ekki eitthvað sniðugt til að mynda á leiðinni. Og þetta ágæta hús varð fyrir valinu.

Þar sem að ég hef ekki verið neitt duglegur við að reyna svarthvítar myndir í dogmanu þá ákvað ég að láta vaða á eina svoleiðis í gær. Ég er yfirleitt hrifnari af contrast miklum svarthvítum myndum þannig að ég setti contrastinn á vélinni í botn og smellti svo af.

Meira ætla ég ekki að segja við þessa mynd. Held að það sé skynsamlegra að fara að drífa sig út til að taka mynd dagsins.

tot ziens

Jæja, þá er ég kominn aftur í bæinn eftir viku í gúlaginu. Þar sem að ég var að vinna á laugardaginn var ég í fríi í dag og notaði ég tækifærið og góða veðrið til að rölta aðeins niður að tjörn. Það var að sjálfsögðu eitthvað að fólki þar að gefa fuglunum þannig að ég ákvað að nota tækifærið og smella af nokkrum myndum. Og ein myndanna var þessi. Um leið og ég sá gæsirnar stilla sér þarna upp hugsaði ég með mér að þessu þyrfti ég að ná fyrir dogmað og flýtti mér að smella af. Enda passaði það til að um leið og ég var búinn að taka myndina þá færðu gæsirnar sig.

Liturinn á myndinni er hálf skrítinn eins og sjá má og kemur það til af því að ég steingleymdi að breyta white balance stillingunni á vélinni. Ég var með hana stillta á shadow en ekki daylight. Þarna kemur fram gallinn við að taka myndina ekki í RAW því að þá hefði ég bara lagað þetta í snatri og enginn tekið eftir þessu. Þetta var reyndar bölvaður aulaskapur í mér því að ég hugsaði það þar sem að ég labbaði eftir Lækjargötunni að ég þyrfti að breyta stillingunni. En svona er það að vera með teflon heila.

hej hej

Stundum sér maður eitthvað út undan sér sem að fær mann til að staldra aðeins við og jafnvel að fara að skoða. Það var einmitt málið í dag. Á meðan ég var að bíða eftir því að fara í flug í dag skrapp ég með bróður mínum út í frystihúsið á Seyðisfirði til að skoða nýju flæðilínuna sem að var verið að setja þar upp og svona í leiðinni að skoða hvað hefur orðið mikil breyting á frystihúsinu frá því að ég hætti að vinna þar fyrir 9 árum síðan. Þegar að við vorum svo að fara út í bíl aftur tók ég eftir því að einn fossinn í brekkunni fyrir ofan frystihúsið var svo skemmtilega frosinn þannig að ég ákvað að rölta upp að honum og skoða hann aðeins betur.

Upphaflega ætlaði ég mér að taka mynd af fossinum öllum en veðrið og birtan voru að stríða mér þannig að ég hætti við það og ákvað frekar að taka svona þröngt skot. Ég er ekki frá því að ég hafi valið rétt í þetta skiptið.

farvel

Eins og ég hef áður sagt þá hef ég mjög gaman af því að taka myndir af kirkjum þó svo að ég sé trúlaus með öllu. Og núna er það hin ágæta kirkja á Seyðisfirði (besta og fallegasta bæ á Íslandi) sem að verður fyrir linsunni. Þessi kirkja er um margt merkileg, t.d. hefur hún staðið á þremur stöðum að minnsta kosti, á Dvergasteini, á Vestdalseyri og svo á núverandi stað inn í bænum sjálfum. Svo hefur hún brunnið alla vega einu sinni. Það gerðist þegar að verið var að gera hana upp.

Á sumrin er haldin tónleikaröð sem kallast Bláa Kirkjan, í kirkjunni í tengslum við listahátíðina Á seyði. Þarna hefur verið spiluð tónlist af nánast öllum tegundum, klassísk tónlist, jazz, þjóðlagatónlist og gospell svo fátt eitt sé nefnt. Ég hvet tónlistarunnendur eindregið til að tékka á þessu ef þeir eiga leið um Seyðisfjörð. Tónleikarnir eru yfirleitt á miðvikudögum. Hægt er að kynna sér þetta nánar á sfk.is
na shledanou

Myndin í dag lýsir deginum hjá mér ágætlega. Hann er búinn að vera langur. Það langur að ég var ekki viss hvort að ég sæji fyrir endann á honum. Og svo loksins þegar að ég hafði sæmilegan tíma fyrir mig sjálfan var komið hávaða rok þannig að það var ekki með góðu móti hægt að fara út og ná sæmilegri mynd.

Þannig að þetta verður að duga í dag.

dovidjenja

Heilsan er mun betri í dag en hún var í gær. Hún var það mikið betri að ég fékk mér smá göngurölt til að ná mynd kvöldsins. Ég ætlaði reyndar að ganga mun lengra heldur en raunin varð. Meiningin var að labba langleiðina niður að lóninu og reyna að ná mynd af stíflunni og lóninu en það var svo mikill ís yfir öllu að ég tók ekki sénsinn á að labba lengra.

Ég hafði hugsað mér það að finna mér sæmilegan stein til að stilla vélinni upp á fyrir þessa töku en eitthvað var lítið um almennilega steina þarna á svæðinu. Ég fann þó einn og byrjaði að baxa við að koma vélinni almennilega fyrir en allt kom fyrir ekki. Það var helst til mikill vindur til að vélin væri almennilega kjurr á steininum. Ég brá þá á það ráð að stilla fókusinn eins réttan og ég gat og setti svo vélina í snjóskaflinn fyrir framan steininn. Þvínæst fór ég að reyna að miða út réttu áttina fyrir myndina. Ég sé það eftir á að ég hefði mátt beina henni aðeins meira til hægri. En það gengur bara betur næst.

salutu